خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق سخن می‌گوید و از عناصری مانند سرمه، چشم‌انتظار، سنبل، و مژگان سیاه برای توصیف او استفاده می‌کند. شاعر همچنین به ناتوانی خود در درک کامل این زیبایی اشاره می‌کند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۶ - کدامین دیده سازد سرمه، گرد جلوه گاهش را؟
کدامین دیده سازد سرمه، گرد جلوه گاهش را؟
که چشم انتظار از نقش پا بیش است راهش را ۱
به غیر از سنبل آن جعد مشک افشان نمی باشد
اگر گلدسته ای، لایق بود طرف کلاهش را ۲
سخن فهمی چو من از موشکافان بر نمی خیزد
چرا در سرمه خوابانده ست، مژگان سیاهش را؟ ۳
که چشم انتظار از نقش پا بیش است راهش را ۱
به غیر از سنبل آن جعد مشک افشان نمی باشد
اگر گلدسته ای، لایق بود طرف کلاهش را ۲
سخن فهمی چو من از موشکافان بر نمی خیزد
چرا در سرمه خوابانده ست، مژگان سیاهش را؟ ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵ - هجوم گریهٔ تلخ و خروش ناله های من
گوهر بعدی:شماره ۲۷ - ادا سازد به خاموشی، لب او گفتگویش را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
