خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از رنجها و جفاهایی که از سوی فلک و معشوق متحمل شده است سخن میگوید. او خود را مانند شیشهای شکننده میداند که مورد آزمون سنگهای جفا قرار گرفته است. همچنین، از سوختن و فنا شدن در راه وصال معشوق و از دست دادن جان خود میگوید.
متن دارای مضامین عاشقانهای است که با رنج و جفا همراه شده و درک آن نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۵ - چو شیشه بود تمنا تن کبود، مرا
چو شیشه بود تمنا تن کبود، مرا
فلک به سنگ جفای تو آزمود، مرا ۱
نهفته بود مرا جسم چون شرار به سنگ
وصال سوخته جانی ز خود ربود مرا ۲
فلک به سنگ جفای تو آزمود، مرا ۱
نهفته بود مرا جسم چون شرار به سنگ
وصال سوخته جانی ز خود ربود مرا ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴ - سرشک لاله گون، رشک گلستان می کند ما را
گوهر بعدی:شماره ۶ - سمند جلوه او، کرده تا غبار مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.