خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر احساسات ناامیدی و تنهایی است. شاعر از بی‌وفایی دیگران و نابینایی آن‌ها نسبت به آشناها شکایت می‌کند. همچنین، او وضعیت خود را مانند نخل بی‌ثمر و شاخه‌های خشک بید توصیف می‌کند و درخواست بخشش دارد.
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانه‌ی آن نیاز به بلوغ ذهنی برای درک مناسب دارد.
شماره ۱ - بر رخ چه درگشاید، بیگانهٔ وفا را
بر رخ چه درگشاید، بیگانهٔ وفا را
چشمی که می نبیند دیدار آشنا را؟ ۱
نخل فسرده ی ما، نه سایه نه ثمر داشت
ما شاخ خشک بیدیم، معذور دار ما را ۲
چشمی که می نبیند دیدار آشنا را؟ ۱
نخل فسرده ی ما، نه سایه نه ثمر داشت
ما شاخ خشک بیدیم، معذور دار ما را ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
قبلی:رباعیات
گوهر بعدی:شماره ۲ - آوارهٔ عالم، نگهی، ساخته ما را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
