خلاصه و ردهبندی سنی
12+
این متن درباره اهمیت زمان و استفاده بهینه از لحظههای حال صحبت میکند. شاعر اشاره میکند که فردا همیشه در حال تبدیل شدن به دیروز است و تأکید میکند که باید از امروز به درستی استفاده کرد تا فردا پشیمان نشد.
مفاهیم مطرح شده در این شعر نیاز به درک نسبتاً بالایی از زمان و مسئولیتپذیری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است.
شماره ۲۶۲ - هر دم ز تو عمر می کَنَد بیخ و بنی
هر دم ز تو عمر می کَنَد بیخ و بنی
جز وعده به فردا نشناسی سخنی ۱
دیروز تو را که هست فردا، امروز
بنگر که چه کرده ای که فردا نکنی ۲
جز وعده به فردا نشناسی سخنی ۱
دیروز تو را که هست فردا، امروز
بنگر که چه کرده ای که فردا نکنی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۱ - مهری به لب خود زن اگر مرد مهی
گوهر بعدی:شماره ۲۶۳ - سرتاسر آفاق، حزین گردیدی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.