خلاصه و ردهبندی سنی
18+
شاعر از می و ساقی سخن میگوید و از تأثیر آن بر روح و روان خود مینویسد. او از نجات یافتن از ادبار به واسطه اقبال و خستگی از رنجهای زندگی تحت تأثیر افیون ساقی صحبت میکند.
متن به موضوعاتی مانند میگساری و افیون اشاره دارد که برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نیست و درک عمیق آن نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۵۵ - از می، لب غنچه گشت گلگون ساقی
از می، لب غنچه گشت گلگون ساقی
چون لاله نشسته ایم در خون ساقی ۱
اقبال تو می دهد ز ادبار نجات
تنگ آمدم از نکبت افیون ساقی ۲
چون لاله نشسته ایم در خون ساقی ۱
اقبال تو می دهد ز ادبار نجات
تنگ آمدم از نکبت افیون ساقی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۴ - امروز دل است، زیر بار عجبی
گوهر بعدی:شماره ۲۵۶ - ای آنکه به لافگاه دعوی چستی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.