خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از قلم خود تشکر می‌کند که با هنرمندی گره‌های سخن را می‌گشاید و نکته‌های ظریف می‌سراید. سپس هشدار می‌دهد که اگر صاحب‌درد (کسی که درد جامعه را درک می‌کند) به داد قلم نرسد، تمام عمر به بطالت گذشته است.
محتوا شامل مفاهیم انتزاعی و ادبی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و آشنایی نسبی با ادبیات فارسی دارد. همچنین ممکن است برخی از اصطلاحات و کنایه‌های به کار رفته برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۲۴۹ - ای خامه بسی نکته سرایی کردی
ای خامه بسی نکته سرایی کردی
از زلف سخن گره گشایی کردی ۱
صاحب دردی اگر به دادت نرسد
عمری به عبث هرزه درایی کردی ۲
از زلف سخن گره گشایی کردی ۱
صاحب دردی اگر به دادت نرسد
عمری به عبث هرزه درایی کردی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۸ - هم درد و دوای دل افگار تویی
گوهر بعدی:شماره ۲۵۰ - چون باد صبا، سبک عنانی نکنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
