خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر بیانگر این است که رسیدن به دوست (معشوق یا خدا) تنها از طریق عشق و شوق ممکن است و بدون آن، راهی به سوی او وجود ندارد.
مفاهیم عرفانی و عمیق این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد و نیاز به تجربه و درک بیشتری از زندگی دارد.
شماره ۲۴۷ - شوق ار به دیارت نرساند نرسی
شوق ار به دیارت نرساند نرسی
در صفهٔ بارت نرساند، نرسی ۱
در حضرت دوست غیر را راه نبود
گر عشق به یارت نرساند نرسی ۲
در صفهٔ بارت نرساند، نرسی ۱
در حضرت دوست غیر را راه نبود
گر عشق به یارت نرساند نرسی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۶ - ای دوست چراغ چشم بیدار تویی
گوهر بعدی:شماره ۲۴۸ - هم درد و دوای دل افگار تویی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.