خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که تنها چیزی که می‌تواند خاطرش را شاد کند و دل ویرانش را آباد کند، یادآوری و توجه معشوق است. او معتقد است که تنها مرگ واقعی، فراموش شدن توسط معشوق است و حتی اگر در خاک دفن شود، با یاد معشوق زنده خواهد ماند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند مرگ و فراموشی ممکن است برای برخی از گروه‌های سنی پایین سنگین باشد.
شماره ۲۳۷ - جانا چه بود که خاطری شاد کنی
جانا چه بود که خاطری شاد کنی
وز لطف، دل خرابی آباد کنی ۱
مرگی نبود غیر فراموشی تو
در خاک شوم زنده، گرم یاد کنی ۲
وز لطف، دل خرابی آباد کنی ۱
مرگی نبود غیر فراموشی تو
در خاک شوم زنده، گرم یاد کنی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۶ - تا چند حزین اسیر ماتم شده ای؟
گوهر بعدی:شماره ۲۳۸ - تا ناله، درفش کاویانی نکنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
