خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از احساس غفلت، افسردگی و دوری از دنیا سخن می‌گوید و از قبلهٔ مقبولان (احتمالاً معشوق یا خدا) درخواست راهنمایی و هدایت دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی در متن وجود دارد که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی و عرفانی ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر نامفهوم باشد.
شماره ۲۳۳ - غفلت زده ام، خاطر آگاهم ده
غفلت زده ام، خاطر آگاهم ده
افسرده دلم، آه سحرگاهم ده ۱
عمری ست که رو از دو جهان تافته ام
ای قبلهٔ مقبلان، به خود راهم ده ۲
افسرده دلم، آه سحرگاهم ده ۱
عمری ست که رو از دو جهان تافته ام
ای قبلهٔ مقبلان، به خود راهم ده ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۲ - سرّ غم عشق را، ز بیگانه مجو
گوهر بعدی:شماره ۲۳۴ - ای صیت بزرگی به جهان افکنده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
