خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از رفتن یارانش که نور چشمانش بودند، ابراز غم می‌کند. آن‌ها او را تنها گذاشته‌اند و به تنهایی‌اش نیندیشیده‌اند.
متن حاوی مضامین عاطفی عمیق و غم‌انگیز است که درک آن‌ها ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال دشوار باشد. همچنین، این نوع شعرها معمولاً برای مخاطبان بزرگ‌سال جذابیت بیشتری دارند.
شماره ۲۲۳ - یاران عزیز و نور بینایی من
یاران عزیز و نور بینایی من
رفتند چو هوش از سر سودایی من ۱
رفتند و گذاشتند با بی کسیم
اندیشه نکردند ز تنهایی من ۲
رفتند چو هوش از سر سودایی من ۱
رفتند و گذاشتند با بی کسیم
اندیشه نکردند ز تنهایی من ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۲ - صوفی، اگرت هوای کشف است و یقین
گوهر بعدی:شماره ۲۲۴ - حق ظاهر و خلق در حجاب افزودن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
