خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

شاعر از بی‌قدری در روستا و ارزشمندی در مصر می‌گوید و از تنهایی در غربت و دوری از یاران شکایت دارد.

مفاهیم عمیق غربت، تنهایی و حسرت نیاز به درک عاطفی و تجربه زندگی دارد که معمولاً برای کودکان قابل درک نیست.

مشاهده کامل

شماره ۲۱۵ - گر قدر به روستا نمی دارندم

گر قدر به روستا نمی دارندم
در مصر معظّمان خریدارندم ۱

تنها شده ام کنون درین غربتگاه
یاران به دیار خویش بسیارندم ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۲۷۵
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۱۴ - پیش کرمت دست تهی آوردم
گوهر بعدی:شماره ۲۱۶ - تا کی گل عیش در چمنها جویم؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.