خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها عشق و فداکاری خود را نسبت به معشوق بیان میکند و از باده و جنّت به عنوان نمادهایی برای نشان دادن شدت این عشق استفاده میکند.
متن حاوی مفاهیم عرفانی و استعارههای شرابگونه است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد.
شماره ۲۰۵ - ای هوش به می داده، فدای تو شوم
ای هوش به می داده، فدای تو شوم
غارت زدهٔ باده، فدای تو شوم ۱
در وصل تو هست هر چه می خواهد دل
ای جنّت آماده فدای تو شوم ۲
غارت زدهٔ باده، فدای تو شوم ۱
در وصل تو هست هر چه می خواهد دل
ای جنّت آماده فدای تو شوم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۴ - چون شمع بود داغ جنون تاج سرم
گوهر بعدی:شماره ۲۰۶ - چل سال کتاب جسم و جان را خواندیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.