خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از عشق و دل‌باختگی به معشوق سخن می‌گوید و از بی‌توجهی او شکایت دارد. او خود را از دلشدگان و میگساران معشوق می‌داند و آرزوی توجه از سوی معشوق را دارد.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مناسب است. همچنین، استفاده از اصطلاحاتی مانند 'میگساران' ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۱۹۷ - زیبا صنما ز بی قراران توایم
زیبا صنما ز بی قراران توایم
ما دلشدگان سینه فگاران توایم ۱
نبود ز چه رو گوشه ی چشمیت به ما؟
ای ساقی بزم، میگساران توایم ۲
ما دلشدگان سینه فگاران توایم ۱
نبود ز چه رو گوشه ی چشمیت به ما؟
ای ساقی بزم، میگساران توایم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۶ - داغ غم آن نگار مهوش دارم
گوهر بعدی:شماره ۱۹۸ - یارای زبان کو که ثنای تو کنیم؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
