خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به توصیف صوفی‌ای می‌پردازد که رفتارش مبتنی بر ریا و فریب است. او با سخنان بی‌اساس و ظاهرسازی، هم خود و هم دیگران را به ورطه نابودی می‌کشاند.
متن دارای مفاهیم انتقادی و نمادین است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
شماره ۱۸۱ - صوفی که بود اساس کارش بر زرق
صوفی که بود اساس کارش بر زرق
ژاژش به دهان، خاک سیاهش بر فرق ۱
خضر ره اوا پای سست، در گام نخست
نوح دگران و خویش تا گردن غرق ۲
ژاژش به دهان، خاک سیاهش بر فرق ۱
خضر ره اوا پای سست، در گام نخست
نوح دگران و خویش تا گردن غرق ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۰ - هرچند نوای آتشین دارد عشق
گوهر بعدی:شماره ۱۸۲ - چون لاله آتشین درین تیره مغاک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
