خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از رنج و غم پنهانی خود می‌گوید و آرزو می‌کند که روزی بتواند با معشوق خود، احوال پریشانی‌اش را شرح دهد.
متن دارای مفاهیم عاطفی و عاشقانه عمیق است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۷۲ - تا چند به چنگ غم پنهانی خویش
تا چند به چنگ غم پنهانی خویش
روزی به شب آرم از گرانجانی خویش؟ ۱
یک شب خواهم به کام دل شرح دهم
با زلف تو، احوال پریشانی خویش ۲
روزی به شب آرم از گرانجانی خویش؟ ۱
یک شب خواهم به کام دل شرح دهم
با زلف تو، احوال پریشانی خویش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۱ - این خرقهٔ پر زرق و ردای سالوس
گوهر بعدی:شماره ۱۷۳ - صوفی برخیز، باده صافیست بکش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
