خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و علاقه‌ی عمیق خود به معشوق سخن می‌گوید. او از فداکاری‌های خود در راه این عشق می‌گوید و اشاره می‌کند که معشوق تنها یک بار به او لطف کرده و دیگر تکرار نشده است. شاعر از ناامیدی و آرزوهای بربادرفته‌ی خود نیز سخن می‌گوید.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و ناامیدی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.
شمارهٔ ۱۷۰ - رباعی مستزاد
آنی که سر از سجدهٔ کوی تو نتافت
نه روم و نه روس ۱
بر قامت عزتت فلک حله نبافت
جز اطلس و توس ۲
مرغ دل ما دانهء وصل تو چشید
امّا به شبی ۳
یکبار کرم کردی و تکرار نیافت
چون تخم خروس ۴
نه روم و نه روس ۱
بر قامت عزتت فلک حله نبافت
جز اطلس و توس ۲
مرغ دل ما دانهء وصل تو چشید
امّا به شبی ۳
یکبار کرم کردی و تکرار نیافت
چون تخم خروس ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۹ - بخرید یکی خواجه، غلامی به هوس
گوهر بعدی:شماره ۱۷۱ - این خرقهٔ پر زرق و ردای سالوس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
