خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن یک شعر عاشقانه و حزنانگیز است که در آن شاعر از عشق و درد فراق سخن میگوید و با یادآوری شخصی که دوستش دارد، احساسات خود را بیان میکند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و سبک کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوانتر چالشبرانگیز باشد.
شماره ۱۶۱ - ای سوخته جان سپند، یاد تو به خیر
ای سوخته جان سپند، یاد تو به خیر
وی دردکش نژند، یاد تو به خیر ۱
آوارهٔ کیستی؟ کجایی؟ چونی؟
آه ای دل مستمند، یاد تو به خیر ۲
وی دردکش نژند، یاد تو به خیر ۱
آوارهٔ کیستی؟ کجایی؟ چونی؟
آه ای دل مستمند، یاد تو به خیر ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۰ - مطرب مگذار دم، نی و چنگ بیار
گوهر بعدی:شماره ۱۶۲ - گر ترک کم و بیش کنی اولی تر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.