خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از تحمل رنج و اندوه در فراق یار می‌گوید و خود را به شمعی تشبیه می‌کند که با اشک و آه سپری شده است. همچنین، مانند آینه‌ای از حیرانیها می‌گوید که با یک نگاه به یار، همه‌چیز را درک کرده است.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌های ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۵۷ - با داغ تو سال و ماه بردیم به سر
با داغ تو سال و ماه بردیم به سر
چون شمع به اشک و آه بردیم به سر ۱
چون آینه از پرتو حیرانیها
با یار، به یک نگاه بردیم به سر ۲
چون شمع به اشک و آه بردیم به سر ۱
چون آینه از پرتو حیرانیها
با یار، به یک نگاه بردیم به سر ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۶ - گر جلوهٔ دوست می کند عاشق سیر
گوهر بعدی:شماره ۱۵۸ - بس بوالعجب است زیر این چرخ اثیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
