خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از ساقی می‌خواهد که پیش از رسیدن پاییز و نابودی گل‌ها، مانند ابر رحمت بخشیده و شراب ببخشد تا بلبل طبع او بتواند غزل بخواند.
این متن یک غزل کلاسیک فارسی است که دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است و درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن نیاز دارد.
شماره ۱۳۳ - زان پیش که دی آفت بستان گردد
زان پیش که دی آفت بستان گردد
اوراق گل از خزان پریشان گردد ۱
ساقی، تو که ابر رحمتی، رشحه ببار
تا بلبل طبع من غزل خوان گردد ۲
اوراق گل از خزان پریشان گردد ۱
ساقی، تو که ابر رحمتی، رشحه ببار
تا بلبل طبع من غزل خوان گردد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۲ - از رهگذر دوست، صبایی نرسید
گوهر بعدی:شماره ۱۳۴ - مشکل که دلم را نگهت شاد کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
