خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر بیانگر عشق و شوریدگی به معشوق است. شاعر می‌گوید کسانی که به عشق تو داغ دل می‌خورند، از شوق تو سرشارند. او از معشوق می‌پرسد که اگر چشم از روی تو بپوشاند چه فایده دارد، چرا که رسم دنیا این است که چراغ را از چراغ روشن می‌کنند.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک ظرافت‌های ادبی و معنایی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۹۹ - آنان که به سودای تو داغ افروزند
آنان که به سودای تو داغ افروزند
از شعلهٔ شوق تو، دماغ افروزند ۱
چشم ار کنم از روی تو روشن چه شود؟
رسم است، چراغ از چراغ افروزند ۲
از شعلهٔ شوق تو، دماغ افروزند ۱
چشم ار کنم از روی تو روشن چه شود؟
رسم است، چراغ از چراغ افروزند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۸ - ای آنکه غم تو عیش جاوید بود
گوهر بعدی:شماره ۱۰۰ - تا چند زمانه فتنه اندوز شود؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
