خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از وضعیت روحی و شرایط زندگی خود سخن می‌گوید که با وجود تنگدستی، روحیه‌ای فراخ دارد. او دنیا را به یکسان می‌نگرد، چه گلخن (جای گرم و محقر) و چه کاخ (عمارت مجلل). همچنین، او از تلاش‌های بی‌وقفه‌اش برای آزادی و رهایی سخن می‌گوید، همانند مرغی که از شاخه‌ای به شاخه دیگر می‌پرد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۷۶ - با تنگدلی حوصلهٔ ماست فراخ
با تنگدلی حوصلهٔ ماست فراخ
در دیدهٔ ما یکی بود گلخن و کاخ ۱
ما سینه زنیم بر در و بام قفس
چندان که پرد مرغ چمن شاخ به شاخ ۲
در دیدهٔ ما یکی بود گلخن و کاخ ۱
ما سینه زنیم بر در و بام قفس
چندان که پرد مرغ چمن شاخ به شاخ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۵ - در دهر دنی که هست شیرینش تلخ
گوهر بعدی:شماره ۷۷ - ابنای زمانه، لولیان آیینند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
