خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیانگر احساس عمیق و عرفانی است که در آن شاعر از وادی‌های بی‌کران درون سخن می‌گوید و هوس‌ها را به مورچه‌هایی تشبیه می‌کند که نمی‌توانند بهره‌ای از این گنجینه ببرند. همچنین، اشاره‌ای به برق و خوشه دارد که می‌تواند نماد امید یا لحظات ناب باشد.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۳ - صد وادی بیکرانه درگوشه ی ماست
صد وادی بیکرانه درگوشه ی ماست
لخت دل بسته بر میان توشهٔ ماست ۱
ای مور هوس، بهره ای از ما نبری
برقی به کمین بردن خوشهٔ ماست ۲
لخت دل بسته بر میان توشهٔ ماست ۱
ای مور هوس، بهره ای از ما نبری
برقی به کمین بردن خوشهٔ ماست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲ - داغی که بکاود سر پرشور کجاست؟
گوهر بعدی:شماره ۲۴ - ای شاخ امید، برگ و بار تو کجاست؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
