در این متن، شخصی به نام داوود از فردی می‌خواهد که سکوت کند و به مسلمانان احترام بگذارد. او اشاره می‌کند که خداوند گناهان را می‌پوشاند و از فرد می‌خواهد که سکوت کند و به عدالت الهی اعتماد داشته باشد. فرد دیگر با تعجب از این حکم سوال می‌کند و از عدالت الهی و تأثیر آن بر زمین و آسمان سخن می‌گوید. او همچنین از ظلم و ستم انتقاد می‌کند و می‌گوید که زمان ظلم، زمان فریاد و اعتراض است.
این متن شامل مفاهیم عمیق مذهبی، اجتماعی و انتقادی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد.
بخش ۱۱۰ - حکم کردن داود بر صاحب گاو کی از سر گاو برخیز و تشنیع صاحب گاو بر داود علیه السلام
این مُسلمان را زِ گاوَت کُن بِحِل ۱
چون خدا پوشید بر تو ای جوان
رو خَمُش کُن حَقِّ سَتّاری بِدان ۲
گفت وا وِیْلی چه حُکْم است این؟ چه داد؟
از پِیِ من شَرعِ نو خواهی نَهاد؟ ۳
رَفته است آوازهٔ عَدلَت چُنان
که مُعَطَّر شد زمین و آسْمان ۴
بر سَگانِ کور این اِسْتَم نَرَفت
زین تَعَدّی سنگ و کُهْ بِشْکافت تَفْت ۵
هم چُنین تَشْنیع می‌زد برمَلا
کَالصَّلا هنگامِ ظُلْم است اَلصَّلا ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
