خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری است که از زبان انبیا و با اشاره به مشکلات و ناامیدی‌های انسان سخن می‌گوید. در آن، شخصی که از همه ناامید شده، به دعا و نماز روی می‌آورد و از خداوند طلب کمک می‌کند. متن با اشارات عرفانی و معنوی همراه است و بر اهمیت نماز و ارتباط با خدا تأکید می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و معنوی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعری و اشارات نمادین نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.
بخش ۹۹ - بیان اشارت سلام سوی دست راست در قیامت از هیبت محاسبه حق از انبیا استعانت و شفاعت خواستن
اَنْبیا گویند روزِ چاره رَفت
چاره آن جا بود و دست‌اَفْزارِ زَفت ۱
مُرغِ بی‌هنگامی ای بَدبَخت رو
تَرکِ ما گو خونِ ما اَنْدَر مَشو ۲
رو بِگَردانَد به سویِ دستِ چپ
در تَبار و خویش گویَنْدَش که خَپ ۳
هین جوابِ خویش گو با کِردگار
ما کِه‌ایم ای خواجه دست از ما بِدار ۴
نه ازین سو نه ازان سو چاره شُد
جانِ آن بیچاره‌دلْ صد پاره شُد ۵
از همه نومید شُد مِسْکین کِیا
پس بَرآرَد هر دو دستْ اَنْدَر دُعا ۶
کَزْ همه نومید گشتم ای خدا
اَوَّل و آخِر توییّ و مُنْتَها ۷
در نماز این خوشْ اِشارت‌ها بِبین
تا بِدانی کین بخواهد شُد یَقین ۸
بَچّه بیرون آر از بَیْضه‌یْ نماز
سَر مَزَن چون مُرغِ بی‌تَعْظیم و ساز ۹
چاره آن جا بود و دست‌اَفْزارِ زَفت ۱
مُرغِ بی‌هنگامی ای بَدبَخت رو
تَرکِ ما گو خونِ ما اَنْدَر مَشو ۲
رو بِگَردانَد به سویِ دستِ چپ
در تَبار و خویش گویَنْدَش که خَپ ۳
هین جوابِ خویش گو با کِردگار
ما کِه‌ایم ای خواجه دست از ما بِدار ۴
نه ازین سو نه ازان سو چاره شُد
جانِ آن بیچاره‌دلْ صد پاره شُد ۵
از همه نومید شُد مِسْکین کِیا
پس بَرآرَد هر دو دستْ اَنْدَر دُعا ۶
کَزْ همه نومید گشتم ای خدا
اَوَّل و آخِر توییّ و مُنْتَها ۷
در نماز این خوشْ اِشارت‌ها بِبین
تا بِدانی کین بخواهد شُد یَقین ۸
بَچّه بیرون آر از بَیْضه‌یْ نماز
سَر مَزَن چون مُرغِ بی‌تَعْظیم و ساز ۹
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۹۸ - اقتدا کردن قوم از پس دقوقی
گوهر بعدی:بخش ۱۰۰ - شنیدن دقوقی در میان نماز افغان آن کشتی کی غرق خواست شدن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
