راوی از دیدن درختانی که مانند انسان‌ها در حال نماز هستند، شگفت‌زده می‌شود. او درختانی را می‌بیند که به صورت منظم صف کشیده‌اند و حرکاتی شبیه به رکوع و سجود انجام می‌دهند. این صحنه او را به یاد آیه‌ای از قرآن می‌اندازد که می‌گوید ستارگان و درختان سجده می‌کنند. در نهایت، راوی از الهام الهی درمی‌یابد که نباید از کارهای خدا تعجب کند.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و دینی است که ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم پیچیده‌تر مانند نماز درختان و الهام الهی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از سن 12 سالگی به بعد در افراد شکل می‌گیرد.
بخش ۹۴ - یک درخت شدن آن هفت درخت
باز شُد آن هفتْ جُمله یک درخت ۱
هفت می‌شُد فَرد می‌شُد هر دَمی
من چه سان می‌گشتم ازحیرتْ هَمی ۲
بعد ازان دیدم درختان در نماز
صَفْ کَشیده چون جَماعَت کرده ساز ۳
یک درخت از پیشْ مانندِ اِمام
دیگران اَنْدَر پَسِ او در قیام ۴
آن قیام و آن رُکوع و آن سُجود
از درختان بَسْ شِگِفتَم می‌نِمود ۵
یاد کردم قولِ حَق را آن زمان
گفت اَلنَّجْم و شَجَر را یَسْجُدان ۶
این درختان را نه زانو نه میان
این چه ترتیبِ نماز است آن چُنان؟ ۷
آمد اِلْهامِ خدا کِی با فُروز
می‌عَجَب داری زِ کارِ ما هنوز؟ ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
