شماره ۶۵۹ - خوش آنکه خرقهٔ ناموس و ننگ پاره کنم

خوش آنکه خرقهٔ ناموس و ننگ پاره کنم
به جان غلامی رند شراب خواره کنم ۱

حصاریم غم دنیا و آخرت دارد
ازین میانه به مستی مگر کناره کنم ۲

ز شیشه غیرت خورشید و ماه را ساقی
به جرعه ریز که خون در دل ستاره کنم ۳

چه خوش بود که نشینی و گل برافشانی
پیاله نوشم و روی تورا نظاره کنم ۴

گرفتم آنکه بود روز عدل و دادرسی
چگونه داغ جفای تو را شماره کنم؟ ۵

به حشر وعدهٔ دیدار اگر نصیب شود
رخ تو بینم و زنّار کفر پاره کنم ۶

ز عشق من به عتابی، بنازم انصافت
به دست توست گریبان دل، چه چاره کنم؟ ۷

گذر به میکده ام گر فتد ز خود گذرم
به رغم مدعیان مستیی گذاره کنم ۸

به چارهٔ دل سخت تو عاجزم ورنه
ز ناله رخنه به بنیاد سنگ خاره کنم ۹

در انتظار وصال تو ساعتی صد بار
به مصحف دل سی پاره استخاره کنم ۱۰

حزین اگر طلبد قبله دعا زاهد
به طاق ابروی خوبان شهر اشاره کنم ۱۱