شماره ۶۰۰ - زلف پریشان نهد، سلسله بر پای عشق

زلف پریشان نهد، سلسله بر پای عشق
بندد گر کوته است، از پر عنقای عشق ۱

دایرهٔ آسمان، زاویهٔ خاکدان
تنگ تر از نقطه ای ست در بر پهنای عشق ۲

چاکتر از جیب ماست سینهٔ سینای دل
پاکتر از چشم ماست، دامن صحرای عشق ۳

هان تو که بر ساحلی پهن و فراغت نشین
کشتی ما خورده است، لطمهٔ دربای عشق ۴

مغز تو در میکده، این همه مخمور چیست؟
هان که قدح می دهد، ساقی صهبای عشق ۵

لوح سخن گستری از خط شیرین لبان
کرده به نامم رقم، کلک شکر خای عشق ۶

خامه خمش کن حزین ، این غزل مولوی است
شادی جانهای پاک دیده دلهای عشق ۷