شماره ۵۷۳ - آیا همای تیر تو جوید نشان خویش؟

آیا همای تیر تو جوید نشان خویش؟
ما می زنیم قرعه به مشت استخوان خویش ۱

گردن بزن، بسوز، بکش، جسم و جان ز توست
چون شمع فارغیم ز سود و زیان خویش ۲

صد ره به من کشد دلت امّا چه فایده؟
یکبار بشنو از دل نامهربان خویش ۳

چون شمع بی اثر نبود سرگذشت من
حرفی بسنج از لب آتش زبان خویش ۴

یکبار هم به دست صبا می توان فشاند
بوی گلی، به مرغ کهن آشیان خویش ۵

با زلف، شانه را نکنی آشنا اگر
دانی چه می کشم ز دل بدگمان خویش ۶

ساکن مشو حزین که به بالین توست شمع
هویی بزن به بال و پر ناتوان خویش ۷