شماره ۵۰۷ - موج حیات از آن گل رخساره نگسلد

موج حیات از آن گل رخساره نگسلد
فیض مدام از آن لب می خواره نگسلد ۱

حیرت مرا چو آینه، وصل مدام داد
از روی یار، رشتهٔ نظاره نگسلد ۲

بستند از ازل رگ جان را به تیغ او
پیوند دل ز غمزهٔ خونخواره نگسلد ۳

شب برقع افکنی چو ز روی عرق فشان
تار نگاه ثابت و سیّاره نگسلد ۴

زنّار و سبحه گو برود از کفم حزین
پیمان من ز زلف ستمکاره نگسلد ۵