شماره ۴۶۰ - شبی که سروِ تو شمع مزار من گردد

شبی که سروِ تو شمع مزار من گردد
چو گردباد به گردت غبار من گردد ۱

به رهگذار تو چندان رخ امید نهم
که وعده ات خجل از انتظار من گردد ۲

به جیب پیرهن از رشک، گل نیفشانی
اگر دلت خبر از خار خار من گردد ۳

شکوه عشق نگر کز ره فتادگیم
اجل کناره کند گر دچار من گردد ۴

خدا کند که از آن تیغ آبدار حزین
شکفته روییِ زخمِ بهارِ من گردد ۵