خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی، با به‌کارگیری تصاویر شاعرانه و استعاری، به موضوعاتی مانند عشق، بخشش، دل‌سوزی و آرامش روحی می‌پردازد. شاعر از مفاهیمی مانند آیینه، خواب، طره، زلف و باده برای بیان احساسات خود استفاده کرده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۴۲۹ - عذر این بنده پذیرای دل و هوشش باد
عذر این بنده پذیرای دل و هوشش باد
هر غباری ست ز آیینه فراموشش باد ۱
دامن مرحمت دولت ساقیست فراخ
جرم من پردگی خلق خطاپوشش باد ۲
یا رب آشفته مکن طرهاش از زاری دل
آه دوشینهٔ من خواب فراموشش باد ۳
از سر زلف، دل خام طمع در تاب است
سر شوریده دلان محرم آغوشش باد ۴
چشم دل پرده گشای گل مستورش شد
گوش جان نکته نیوش لب خاموشش باد ۵
کشد از خونم اگر باده، حلالش باشد
زند از شیرهٔ جان ساغر اگر، نوشش باد ۶
بلبل کلک حزین کز سخن آهنگان است
نغمه سنج سمن صبح بناگوشش باد ۷
هر غباری ست ز آیینه فراموشش باد ۱
دامن مرحمت دولت ساقیست فراخ
جرم من پردگی خلق خطاپوشش باد ۲
یا رب آشفته مکن طرهاش از زاری دل
آه دوشینهٔ من خواب فراموشش باد ۳
از سر زلف، دل خام طمع در تاب است
سر شوریده دلان محرم آغوشش باد ۴
چشم دل پرده گشای گل مستورش شد
گوش جان نکته نیوش لب خاموشش باد ۵
کشد از خونم اگر باده، حلالش باشد
زند از شیرهٔ جان ساغر اگر، نوشش باد ۶
بلبل کلک حزین کز سخن آهنگان است
نغمه سنج سمن صبح بناگوشش باد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۲۸ - پای بستند و ره سعی نشانم دادند
گوهر بعدی:شماره ۴۳۰ - بیان روشنی چون شمع دارم خصم جان خود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
