هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه بیانگر عشق عمیق و بی‌قید و شرط شاعر به معشوق است. شاعر تمام آرزوها و خواسته‌های خود را در دیدار معشوق خلاصه می‌کند و از هر آنچه غیر از عشق است، چشم‌پوشی می‌نماید. او مشکلات را به لطف عشق معشوق آسان می‌بیند و تنها دردش دوری از یار است. شاعر از طمع وصال معشوق گذر کرده و تنها آرزویش رسیدن به اوست. این شعر حالتی از مستی عشق دارد که درمان دل سوخته‌ی شاعر است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به مستی و حسرت نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.

شماره ۲۸۲ - ماییم و همین آرزوی یار و دگر هیچ

ماییم و همین آرزوی یار و دگر هیچ
قاصد برسان مژدهٔ دیدار و دگر هیچ ۱

هر مشکلی از دولت عشقت شده آسان
دل مانده، همین عقدهٔ دشوار و دگر هیچ ۲

ما از طمع وصل تو در عشق گذشتیم
بگذر ز هم آغوشی اغیار و دگر هیچ ۳

طرفی که من از عشق بتان بسته ام این است
در خاک برم حسرت دیدار و دگر هیچ ۴

سهل است اگر چرخ نگردد به مرادم
محروم نگردد کسی از یار و دگر هیچ ۵

مستی ست،که درمان دل سوختهٔ ماست
ساقی برسان ساغر سرشار و دگر هیچ ۶

برتاب حزین ، از دو جهان دیدهٔ دل را
عشق است درین دایره، درکار و دگر هیچ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸۱ - نبود خطری در ره بی پا و سران هیچ
گوهر بعدی:شماره ۲۸۳ - صور قیامت دمید، نالهء مرغان صبح
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.