شاعر در این متن بیان می‌کند که رضایت کامل به اراده خداوند دارد و حتی اگر به قیمت جانش تمام شود، از فرمان او سرپیچی نمی‌کند. او خود را در پیشگاه خداوند محبوب و پسندیده می‌داند، حتی اگر در نظر مردم خوار و رسوا باشد. شاعر تأکید می‌کند که عزت تنها از آنِ خداست و بندگانش باید به او توکل کنند. او همچنین اشاره می‌کند که شرح ذات خداوند بی‌پایان است و انسان باید در برابر عظمت او سکوت کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و دینی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و شناخت نسبتاً بالایی از مفاهیم مذهبی و فلسفی دارد. بنابراین، برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
بخش ۳۹ - جواب موسی فرعون را در تهدیدی کی می‌کردش
گَر بِریزَد خونَم اَمْرَش باک نیست ۱
راضی‌اَم من شاکِرَم من ای حَریف
این طَرَف رُسوا و پیشِ حَق شَریف ۲
پیشِ خَلْقانْ خوار و زار و ریشْخَند
پیشِ حَقْ مَحْبوب و مَطْلوب و پَسَند ۳
از سُخَن می‌گویم این وَرْنه خدا
از سِیَه‌رویان کُند فردا تو را ۴
عِزَّت آنِ اوست وانِ بَندگانْش
ز آدم و اِبْلیس بَر می‌خوان نِشانْش ۵
شَرحِ حَق پایان ندارد هَمچو حَق
هین دَهان بَربَند و بَرگَردان وَرَق ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
