خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مفاهیمی مانند عشق، شادی، رهایی از غم، و نوشیدن شراب به عنوان نمادی از وصال به معشوق الهی سخن می‌گوید. شاعر از زمان سحر و بیداری روحانی صحبت می‌کند و مخاطب را به نوشیدن پیمانه‌ای از عشق دعوت می‌نماید. همچنین، اشاره‌ای به کشتی نوح و چشمهٔ حیات خضر دارد که نمادهایی از نجات و حیات جاودان هستند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و نمادین است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، اشاره به شراب (به عنوان نماد عرفانی) ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال نامناسب یا گمراه‌کننده باشد.
شماره ۲۲۸ - مستان، شب غم رفت و سحرگاه فتوح است
مستان، شب غم رفت و سحرگاه فتوح است
پیمانه بیارید که هنگام صبوح است ۱
پیمانه مگو، چشمه ی جان پرور خضر است
در بحر پُر آشوب جهان کشتی نوح است ۲
ما مفتی عشقیم بکش باده، حلال است
ما ناصح اوییم، اگر توبه نصوح است ۳
افسرده دلان های، دماغی برسانید
تا بلبله هم نغمه مرغان صبوح است ۴
از کلک حزین زمزمه ی عشق بیاموز
مطرب بزن این پرده که رامشگر روح است ۵
پیمانه بیارید که هنگام صبوح است ۱
پیمانه مگو، چشمه ی جان پرور خضر است
در بحر پُر آشوب جهان کشتی نوح است ۲
ما مفتی عشقیم بکش باده، حلال است
ما ناصح اوییم، اگر توبه نصوح است ۳
افسرده دلان های، دماغی برسانید
تا بلبله هم نغمه مرغان صبوح است ۴
از کلک حزین زمزمه ی عشق بیاموز
مطرب بزن این پرده که رامشگر روح است ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۷ - گرچه پیمانه ی می مشرق نور دگر است
گوهر بعدی:شماره ۲۲۹ - رخسار تو را تازگی از چشم تر کیست؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
