شماره ۱۵۷ - ساقی از ورع کیشان، مطرب از خموشان است

ساقی از ورع کیشان، مطرب از خموشان است
بی صفاتر از مسجد، بزم دردنوشان است ۱

چاک پیرهن بگشا، قبلهٔ نیاز من
کعبه در سر کویت، از پلاس پوشان است ۲

چنگ عاشقان ساز است، نغمهٔ عبث چه زنی؟
بس کن این خراشیدن، سینه ام خروشان است ۳

منزلت دربن کشور، فرع لاف بی معنیست
آدم از بها افتاد، مفت خود فروشان است ۴

چین جبهه واکردی، عیش عاشقان خوش باد
خنده از لبت گل کرد، عید باده نوشان است ۵

مطرب نفس مشکین، پرده پست تر بردار
مفتی صلاح آیین، از درازگوشان است ۶

خرقه دوش را بار است، رهن باده کن زاهد
غنچه در گلستان ها، از سبو به دوشان است ۷

پیر خانقاه من، مست و پای کوبانی
سر بده قدح بستان، کوی می فروشان است ۸

جوش می خروش نی، گر مکرّرت باشد
نالهء حزین بشنو، دل ز خوش سروشان است ۹