شماره ۱۳۳ - از زلف تو داریم پریشانی خود را

از زلف تو داریم پریشانی خود را
وز آینه ی روی تو حیرانی خود را ۱

دیگر چومن امروز به شیرین سخنی نیست
از لعل تو دارم گهر افشانی خود را ۲

جایی که اثر نیست، فغان هرزه دراییست
دل باکه سراید غم پنهانی خود را؟ ۳

تنها بگدازیم من و شمع وگر نه
دارد همه کس، فکر تن آسانی خود را ۴

بزمی که حزین تو در آن گرم سخن شد
ظاهر نکند شمع، زبان دانی خود را ۵