خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حزین لاهیجی بیانگر احساسات عمیق شاعر دربارهٔ تنهایی، رنج و سکوت است. او خود را مانند شمعی می‌بیند که در سکوت می‌سوزد و ناله‌هایش به گوش کسی نمی‌رسد. شاعر با تصاویری مانند قفس، لاله‌ها و بلبل، احساسات خود را به زیبایی بیان می‌کند.
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۸ - گوشی نشنیده ست صفیر از قفس ما
گوشی نشنیده ست صفیر از قفس ما
چون شمع، به لب سوخته آید نفس ما ۱
با قافلهٔ لاله درین دشت رفیقیم
گلبانگ خموشی ست فغان جرس ما ۲
کوتاه صفیرم، قفسم را بگذارید
جایی که رسد ناله به فریادرس ما ۳
در پا سر خاریش خلیده ست چو بلبل
هر دل که خروشد به خراش نفس ما ۴
افتاده حزین از سر آن زلف رساتر
در جلوه گری خامه ى مشکین نفس ما ۵
چون شمع، به لب سوخته آید نفس ما ۱
با قافلهٔ لاله درین دشت رفیقیم
گلبانگ خموشی ست فغان جرس ما ۲
کوتاه صفیرم، قفسم را بگذارید
جایی که رسد ناله به فریادرس ما ۳
در پا سر خاریش خلیده ست چو بلبل
هر دل که خروشد به خراش نفس ما ۴
افتاده حزین از سر آن زلف رساتر
در جلوه گری خامه ى مشکین نفس ما ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷ - می چون سبو کشید، لب می پرست ما
گوهر بعدی:شماره ۹ - خواهم درین گلستان، دستوری صبا را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
