متن درباره بلال، مؤذن پیامبر اسلام است که در اذان گفتنش از کلمه «حی» استفاده می‌کرد. برخی به او اعتراض کردند که این اشتباه است. پیامبر در پاسخ به این اعتراض، از جایگاه بلند بلال نزد خداوند دفاع کرد و تأکید کرد که صداقت و ایمان بلال از هر کلمه‌ای مهم‌تر است. همچنین پیامبر به منتقدان هشدار داد که اگر خودشان توانایی دعا و نیایش درست را ندارند، از کسانی که این توانایی را دارند کمک بگیرند.
متن دارای مفاهیم دینی و اخلاقی است که برای درک کامل آن، نیاز به آشنایی با مفاهیم اسلامی و تاریخی وجود دارد. همچنین، پیام‌های اخلاقی و معنوی آن برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و الهام‌بخش است.
بخش ۵ - بیان آنک خطای محبان بهترست از صواب بیگانگان بر محبوب
حَیَّ را هَیَّ هَمی خوانْد از نیاز ۱
تا بِگُفتند ای پَیَمبَر راست نیست
این خَطا، اکنون که آغازِ بِناست ۲
ای نَبیّ و ای رَسولِ کِردگار
یک مُؤذِّن کو بُوَد اَفْصَح بیار ۳
عَیْب باشد اوَّلِ دین و صَلاح
لَحنْ خواندن لَفْظِ حَیَّ عَلْ فَلاح ۴
خَشمِ پیغامبر بِجوشید و بِگفُت
یک دو رَمزی از عِنایاتِ نَهُفت ۵
کِی خَسان نَزدِ خدا هَیِّ بِلال
بهتر از صد حَیّ و خَیّ و قیل و قال ۶
وا مَشورانید تا من رازتان
وانگویم آخِر و آغازِتان ۷
گَرْ نَداری تو دَمِ خوش در دُعا
رو دُعا می‌خواه زِاخوانِ صَفا ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
