بخش ۱۳۱ - در بیان آنک چنانک گدا عاشق کرمست و عاشق کریم کرم کریم هم عاشق گداست اگر گدا را صبر بیش بود کریم بر در او آید و اگر کریم را صبر بیش بود گدا بر در او آید اما صبر گدا کمال گداست و صبر کریم نقصان اوست

بانگ می‌آمد که ای طالب بیا
جودْ مُحْتاجِ گدایانْ چون گدا ۱

جودْ می‌جویَد گدایان و ضِعاف
هَمچو خوبان کآیِنه جویَند صاف ۲

رویِ خوبانْ زآیِنه زیبا شود
رویِ اِحْسانْ از گدا پیدا شود ۳

پس از این فرمود حَق در وَالضُّحی
بانگ کَم زَن ای مُحَمَّد بر گدا ۴

چون گدا آیینۀ جود است هان
دَم بُوَد بر رویِ آیینه زیان ۵

آن یکی جودش گدا آرَد پَدید
وان دِگَر بَخشَد گدایان را مَزید ۶

پس گدایانْ آیَتِ جودِ حَق‌اَند
وان کِه با حَقّ‌اَند جودِ مُطْلَق‌اَند ۷

وان‌کِه جُز این دوْستْ او خود مُرده‌یی‌ست
او بَرین دَر نیست، نَقْشِ پَرده‌یی‌ست ۸