بخش ۷۱ - پرسیدن شیر از سبب پای واپس کشیدن خرگوش

شیر گُفتَش تو زِ اَسْبابِ مَرَض
این سَبَب گو خاصْ کاینَسْتَم غَرَض ۱

گفت آن شیر، اَنْدَرین چَهْ ساکِن است
اَنْدَرین قَلْعه زِ آفاتْ ایمِن است ۲

قَعْرِ چَهْ بُگْزید هرکِه عاقل است
زان که در خَلْوَت صَفاهایِ دل است ۳

ظُلْمَتِ چَهْ بِهْ که ظُلْمَت‌هایِ خَلْق
سَر نَبُرد آن کَس که گیرد پایِ خَلْق ۴

گفت پیش آ زَخْمَم او را قاهِر است
تو بِبین کان شیر در چَهْ حاضِر است؟ ۵

گفت من سوزیده‌ام زان آتشی
تو مَگَر اَنْدَر بَرِ خویشَم کَشی ۶

تا به پُشتِ تو من ای کانِ کَرَم
چَشم بُگْشایَم به چَهْ در بِنْگَرم ۷