شاعر در این متن از کوتاه کردن حجتها و پذیرش پند در دل سخن میگوید. او به صداقت خود اشاره میکند و میگوید حتی اگر حرفهایش با واقعیت متفاوت باشد، باز هم به درون خود مشغول است و نمیخواهد از این خلوت بیرون بیاید.
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و دروننگری است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی و مفاهیم انتزاعی دارد.
بخش ۲۸ - جواب گفتن وزیر کی خلوت را نمیشکنم
پَند را در جان و در دلْ رَهْ کُنید ۱
گَر اَمینَم، مُتَّهم نَبْوَد اَمین
گَر بگویم آسْمان را من زمین ۲
گَر کَمالَم، با کَمالْ اِنْکارْ چیست؟
وَرْ نیاَم، این زَحْمَت و آزارْ چیست؟ ۳
من نخواهم شُد ازین خَلْوَت بُرون
زان که مَشغولَم به اَحْوالِ درون ۴
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.