خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که شعرش از عشق و زیبایی معشوق (لب‌های او) الهام گرفته است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای درک کامل نیاز به بلوغ فکری و احساسی داشته باشد.
شماره ۲۲ - مرا به فکر چه حاجب که شعر من آبی ست
مرا به فکر چه حاجب که شعر من آبی ست
که طبع مرا ز لبت در دهان همی آید ۱
که طبع مرا ز لبت در دهان همی آید ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱ - درین دیار بدان زنده ام که گهگاهی
گوهر بعدی:شماره ۲۳ - بهانه می طلبد دوست گفتگویی را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
