خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر بیان می‌کند که نمی‌توان از روستاییان انتقاد کرد، زیرا آن‌ها با وجود داشتن شهد و شکر، همچنان به کشک و دوغ که نماد سادگی و اصالت است، افتخار می‌کنند.
متن از نظر محتوایی ساده و قابل درک است، اما ممکن است برای درک کامل مفهوم آن، کمی تجربه و شناخت از فرهنگ روستایی لازم باشد.
شماره ۱۲ - ملامتی نتوان کرد روستایی را
ملامتی نتوان کرد روستایی را
که پیش شهد و شکر نام کشک و دوغ برد ۱
که پیش شهد و شکر نام کشک و دوغ برد ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱ - هرگه که دلم ز ره بیفتد
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - به آن هم مفتخر هم مبتهج شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
