خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که تا زمانی که پند و اندرز وجود دارد، دل به ریا و تظاهر می‌بندد. او تصمیم می‌گیرد از این پس سر در باده بگذارد و از غیبت دیگران درباره خودش دوری کند. همچنین، از نوشیدن پنهانی باده نیز دست می‌کشد.
متن شامل مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف باده (هرچند در مفهوم نمادین) ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر مناسب نباشد.
شماره ۷۱ - تا پند بود دل به ریا پروردن
تا پند بود دل به ریا پروردن
درباده نهم سر پس ازین تا گردن ۱
تا تو برهی ز غیبت من کردن
من باز رهم ز باده پنهان خوردن ۲
درباده نهم سر پس ازین تا گردن ۱
تا تو برهی ز غیبت من کردن
من باز رهم ز باده پنهان خوردن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۰ - منگر تو بدان که ما به تن مختصریم
گوهر بعدی:شماره ۷۲ - ای عادت تو به باده جان پروردن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
