خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به ستایش ماه و قدرت آن می‌پردازد و از عشق و اقبال سخن می‌گوید. همچنین به دشمنان ناقص اشاره کرده و آرزو می‌کند که همیشه در رنج باشند. در پایان، از بیماری‌هایی مانند صرع و نقرس نام برده شده است.
متن شامل مفاهیم پیچیده‌ای مانند عشق، نفرین و بیماری‌هاست که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، استفاده از واژگان قدیمی و ادبی نیاز به درک بالاتری از زبان و ادبیات فارسی دارد.
شماره ۶۰ - ای ماه چه قبه ایی ز قدرت عیوق
ای ماه چه قبه ایی ز قدرت عیوق
اقبال چو عاشق است دادت معشوق ۱
خصم تو چو ناقص است دایم بادا
در صرع و نقرس چو لفیف مفروق ۲
اقبال چو عاشق است دادت معشوق ۱
خصم تو چو ناقص است دایم بادا
در صرع و نقرس چو لفیف مفروق ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۹ - در صحبت شانه هست موی تو دریغ
گوهر بعدی:شماره ۶۱ - می آمد و بر گلش پریشان سنبل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
