خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و اشتیاق خود به معشوق میگوید و خود را به شمعی تشبیه میکند که در راه عشق میسوزد و فدا میشود. او از رنجهای عشق و سوختن در این راه سخن میگوید و معشوق را به شمعی تشبیه میکند که پروانهها را به سوی خود جذب میکند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و استعارههای پیچیده است که درک آنها برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، موضوع سوختن و فدا شدن در عشق نیاز به درک و تجربه بیشتری دارد.
شماره ۱۲ - در آرزوی تو شمع را جان به لب است
در آرزوی تو شمع را جان به لب است
زان مرده و سوخته ی چو من روز و شب است ۱
ای شمع رخ تو را دو صد پروانه
پروانه منم دست تو سوزد عجب است ۲
زان مرده و سوخته ی چو من روز و شب است ۱
ای شمع رخ تو را دو صد پروانه
پروانه منم دست تو سوزد عجب است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱ - ای آنکه لبت آب حیات طرب است
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - چون دیدن آن سرو و روان در خواب است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.