خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و توصیفی، زیبایی و جذابیت معشوق را با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا مانند آیینه، خورشید، گل و عنبر به تصویر می‌کشد. شاعر از زیبایی بی‌نظیر معشوق سخن می‌گوید و تأثیر آن را بر جهان اطراف توصیف می‌کند.

محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق این نوع شعر نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.

مشاهده کامل

شماره ۲۱۱ - در غیر تم که با خود همراز و همنشینی

در غیر تم که با خود همراز و همنشینی
در آب عکس خود را زنهار تا نبینی ۱

آیینه را نخواهم در صحبتت که زانجا
دانی که تا چه غایت زیبا و نازنینی ۲

آنکه که دیده باشی روبی بدین ملاحت
از خود به سر نیایی با ما کجا نشینی ۳

زلف تو را نگویم عنبر کادب نباشد
با گرد خاک کویت گویم که عنبرینی ۴

خورشید پیش رویت آید به سجده گوید
ای صانعی که از گل خورشید آفرینی ۵

هر کار لب تو دیده انگشت و لب گزیده
حیران حسن رویت صورتگران چینی ۶

گل کیست تا به رویت نسبت کند همامش
با مشک تا به مویت گوید که همچنینی ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۱۰ - از بهر تو باید مرا زندگانی
گوهر بعدی:شماره ۲۱۲ - پیک مبارک است نسیم سحر گهی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.