خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عرفانی از عشق الهی و جمال معنوی سخن می‌گوید. شاعر از نور دل و عشق الهی می‌سراید که مانند آب زندگی‌بخش است و جهان را روشن می‌کند. او از جمال بی‌نشان و عشق سوزان سخن می‌گوید که همه‌چیز را در بر می‌گیرد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و مفاهیم ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
شماره ۲۰۷ - ای نور دیده و دل از دیدهها نهانی
ای نور دیده و دل از دیدهها نهانی
با ما نه در میانی کاندر میان جانی ۱
عشقت بسوخت خرمن آبی بر آتشم زن
کز تشنگی مردم ای آب زندگانی ۲
چون آب زندگانی جان بخشی از تو دارد
ز انصاف دور باشد گر گویمت که آنی ۳
انوار هردو عالم عکسی ست از جمالت
هم بافتی نشانی با آن که بی نشانی ۴
بستی حجاب اگر نه زاشراق رویت افتد
پروانه وار آتش در شمع آسمانی ۵
با ما نه در میانی کاندر میان جانی ۱
عشقت بسوخت خرمن آبی بر آتشم زن
کز تشنگی مردم ای آب زندگانی ۲
چون آب زندگانی جان بخشی از تو دارد
ز انصاف دور باشد گر گویمت که آنی ۳
انوار هردو عالم عکسی ست از جمالت
هم بافتی نشانی با آن که بی نشانی ۴
بستی حجاب اگر نه زاشراق رویت افتد
پروانه وار آتش در شمع آسمانی ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۶ - الا ای ماه کنعانی برآ از چاه ظلمانی
گوهر بعدی:شماره ۲۰۸ - بشنو زنی سماعی به زبان بی زبانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
