خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن یک شعر عاشقانه است که در آن شاعر به زیباییهای معشوق و احساسات خود نسبت به او اشاره میکند. از چشمان و ابروی معشوق گرفته تا بوی او، همهچیز را ستایش میکند و از عشق و غیرت خود سخن میگوید.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا غیرجذاب باشد. همچنین، درک عمیقتر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و شعر کلاسیک فارسی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
شماره ۱۷۴ - پاک چشمانند مرد روی تو
پاک چشمانند مرد روی تو
راه کژ بینان نباشد سوی تو ۱
خوش نویسان را نباید در قلم
هیچ نونی خوشتر از ابروی تو ۲
ناتوان گردم ز غیرت چون نسیم
گر بجنباند نسیمی موی تو ۳
زنده بی رویت نمانم گر مرا
هر زمان جانی نبخشد بوی تو ۴
دوستان از تشنگی جان می دهند
واب حیوان می رود در جوی تو ۵
عاشقان را تا سحر باشد سماع
هرشب از بانگی سگان کوی تو ۶
چشم خواب آلود تو خواب همام
بست آه از نرگس جادوی تو ۷
راه کژ بینان نباشد سوی تو ۱
خوش نویسان را نباید در قلم
هیچ نونی خوشتر از ابروی تو ۲
ناتوان گردم ز غیرت چون نسیم
گر بجنباند نسیمی موی تو ۳
زنده بی رویت نمانم گر مرا
هر زمان جانی نبخشد بوی تو ۴
دوستان از تشنگی جان می دهند
واب حیوان می رود در جوی تو ۵
عاشقان را تا سحر باشد سماع
هرشب از بانگی سگان کوی تو ۶
چشم خواب آلود تو خواب همام
بست آه از نرگس جادوی تو ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۳ - چون منی را کی رسد روی جهان آرای تو
گوهر بعدی:شماره ۱۷۵ - ای صبا آنچه شنیدی ز لب یار بگو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.