شماره ۱۵۴ - پور تازه شود حبات ما چون بگشاید او دهن

پور تازه شود حبات ما چون بگشاید او دهن
بوی گل است یا نفس آب حیات یا سخن ۱

از نفسش مشام ما نافه مشک میشود
شاید اگر برون بری مجمر عود از انجمن ۲

گر به چمن در آید او یاد نیاورد کسی
با حرکات قامتش جنبش سرو و نارون ۳

باد غبار کوی او برد سحر به بوستان
چون بشنید بوی او گل بدرید پیرهن ۴

زان عرقی که می کند شرم ز عارضش روان
آب نماند قطره را بر ورق گل و سمن ۵

باد چو بوی زلف او داد به خاک کوی او
تاجر ازین زمین برد مشک به جانب ختن ۶

جان به لب تو داده ام پیش تو سر نهاده ام
شمعی و شاهدان لگن جانی و دیگران بدن ۷

جان من شکسته کی در نظر آوری تو چون
زلف تورا هز ارجان هست به زیر هرشکن ۸